Τετάρτη, Νοεμβρίου 14, 2007

Ηλιούπολη


Aρχές του 60.
Στους πρόποδες του Υμηττού ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια μικρά σπίτια. τσίγκινες στέγες και παράγκες.
Δρόμοι και πλατείες ανοίγονται ,μια νέα συνοικία δημιουργείται.
Ηλιούπολη θα την πούν ,γιατί από κει λέει κάθε πρωί σηκώνεται ο ήλιος για να λούσει την Αθήνα.
Τα φτωχά χωριατόπαιδα στήνουν εκεί τα λιγοστά όνειρά τους.
Απ'τις αυλές των σπιτιών τους αντικρύζουν την θάλασσα.
Κάποιοι μπορεί να την έβλεπαν και για πρώτη φορά.
Ολος ο Σαρωνικός απλώνεται στα πόδια τους κι άμα ο καιρός είναι καθαρός ξεχωρίζουν και τα νησιά.
Και πέτρα .Πέτρα πολύ.
Τόση που κάθε μέρα ακους να σκάνε εδω κι εκεί το ένα πίσω απ'τ'άλλο τα φουρνέλα.
Φουρνέλα για ν'ανοίξουν τα θεμέλια των νεόχτιστων σπιτιών.

Κι ανάμεσα απέραντα χωράφια.Γεμάτα σκίνα,βάτους κι αγκάθια

Χωράφια που απλώνονται από το βουνό μέχρι που φτάνει το μάτι σου.
Μια τεράστια κι ίσια λουρίδα μόνο τους χώριζε απ΄τη θάλασσα.
Μια λουρίδα που μετά έγινε λεωφόρος.
Βουλιαγμένης την είπαν ,γιατί μέχρι εκεί λέει θα'φτανε ο δρόμος.
Λίγο πιό κάτω κι άλλες τεράστιες ίσιες λουρίδες .Αυτές πολλές και στη σειρά.
Τεράστια σιδερένια πουλιά φαίνονται να βουτούν και να σηκώνονται ξαφνικά .
Είναι τ' αεροδρόμιο της πρωτεύουσας ,όπου αρχίζουν να πληθαίνουν τα δρομολόγια των αεροπλάνων , καθώς η Ελλάδα έχει ξεπεράσει πια τις πληγές της κατοχής και του εμφύλιου κι αρχίζει να φτιασιδώνεται για να βγεί λίγο παραέξω απ΄την πόρτα και τη γειτονιά της .

Τα βράδυα του καλοκαιριού οι γειτόνοι μαζεύονται στις αυλές .
Κουβεντιάζουν για τα προβλήματα της μέρας, για το χωριό που άφησαν πίσω ,φτιάχνουν μεζέ , πίνουν κρασί και ταξιδεύουν.
Ταξιδεύουν τα όνειρά τους πάνω στα μικρά κίτρινα φώτα των βαποριών που πλέουν αργά μέσα στη νύχτα,εκεί στο βάθος στη θάλασσα.
Κι άλλοτε σηκώνουν τα όνειρα τους ψηλα και πετούν μαζί με τα μικρά κόκκινα φώτα των σιδερένιων πουλιών ,εκεί στους ουρανούς .

Οι πολυάριθμες στάνες ,που μέχρι τότε απλώνονταν στις ρίζες και στα πόδια του βουνού αρχίζουν σιγά-σιγά να γκρεμίζονται μια-μια.

Οι τρομαγμένοι τσοπάνηδες ξεστήνουν τις στάνες τους και τραβιώνται ψηλότερα στο βουνό .

Μια δυό φορές την βδομάδα μόνο τολμούν και κατεβάζουν τα κοπάδια τους ανάμεσα στα λιγοστά σπίτια και στ'απέραντα χωράφια.

Ανθρωποι,σπίτια ,λεωφόροι,πέτρες και βράχοι ,τσοπάνηδες και πρόβατα ένα πολύχρωμο κι άταχτο πλήθος σε μια πόλη μπερδεμένη που πετάει το υφαντό φουστάνι της για να βάλει το νέο το μπαμπακερό.


Κάποια παιδιά είχαν την τύχη να μεγαλώνουν εκεί .

Κάθε πρωί να βλέπουν τον ήλιο να σηκώνεται χρυσός πάνω απ'τη κορφή του Τρελλού και κάθε βράδυ να βουτάει κόκκινος στα νερά του Σαρωνικού.

Να παίζουν ελεύθερα στις αυλές και στους χωμάτινους δρόμους .

Να τρέχουν μέσα στα χωράφια χωρίς να νοιάζονται για τ'αγκάθια που τους έσκιζαν τα πόδια κι άμα τύχει και μάτωναν τα γόνατά τους σκονταύτοντας σε καμια μεγάλη πέτρα να φτύνουν την παλάμη τους , να καθαρίσουν την πληγή με το σάλιο και να τρέχουν ξανά, μην χάσουν καμιά στιγμή απ'το παιχνίδι.


Τα θυμήθηκε όλα αυτά κοιτάζοντας την ασπρόμαυρη φωτογραφία.

Αυτή που τους έβγαλε κάποιος άγνωστος πλανόδιος φωτογράφος κάποιο μεσημέρι του 60.

Εκείνη ... η μικρότερη,ανεβασμένη πάνω στο μικρό βραχάκι για να φαίνεται ψηλότερη και να φτάνει και τις άλλες .Τις ξαδέλφες.

Την Λένα- την "μεγάλη" ....

και την Γιώτα -τον "Αντρούτσο"!

Μια παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία , εκεί στα χωράφια ,ανάμεσα στα λιγοστά σπίτια ,στ' απέραντα χωράφια με τ'αγριάγκαθα,τους βράχους και τις πέτρες και ένα κοπάδι πρόβατα να βόσκει δίπλα αμέριμνο στην Ηλιούπολη των αρχών του 60.

Εκεί που λίγα χρόνια μετά στήθηκε η μεγάλη πλατεία και στη μέση της λίγο αργότερα η εκκλησία της Αγια Παρασκευής .


Κρέμασε τη ασπρόμαυρη φωτογραφία στο παράθυρό της κι άνοιξε τις κουρτίνες.

Για να την δείχνει σ'όσους περνούν.

Για να τους δείχνει πόσο τυχερή ήταν ,που μεγάλωσε εκεί .

Στην Ηλιούπολη ,αρχές του 60.


31 Comments:

Anonymous padrazo said...

Πόσο γνωριμη εικόνα αυτή :
"Τα βράδυα του καλοκαιριού οι γειτόνοι μαζεύονται στις αυλές .
Κουβεντιάζουν για τα προβλήματα της μέρας, για το χωριό που άφησαν πίσω ,φτιάχνουν μεζέ , πίνουν κρασί και ταξιδεύουν."

Από εκεί ψηλά ίσως φαίνονταν αμυδρά οι κεραμοσκεπές της γειτονιάς μου στην οδό Κρήνης.

Όμορφο.

15 Νοεμβρίου 2007 - 1:28 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ padrazo
Κάθε φορά σκέπτομαι πως μαλλον είμαστε η τελευταία γενια παιδιών
που μεγάλωσαν στην Αθήνα κι είχαν την τύχη να ζουν κάτω από κεραμοσκεπές και να παίζουν ατα χωράφια ανάμεσα σε πρόβατα κι αγκάθια.
Σ'ευχαριστώ :)

15 Νοεμβρίου 2007 - 9:11 μ.μ.  
Blogger aeipote said...

Βίοι Παράλληλοι. Έζησα στην Ηλιούπολη από το 1956 μέχρι το 1968. Πρόλαβα ακόμα και χωράφια με σπαρτά και ακόμα έχω στο μυαλό μου την οσμή του χώματος όταν μπουλντόζες άνοιγαν δρόμους. Μάλιστα έχω και φωτογραφίες από τότε παρόμοιας αισθητικής. Με κατσικάκια και μ΄απ' όλα.
Να είσαι καλά.

Καλό Βράδυ.

15 Νοεμβρίου 2007 - 10:29 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ aeipote
Μιας και τα σχολεία δεν ήταν τότε και πολλά λες να πηγαίναμε και στο ίδιο σχολείο?
Πάντως εγω πήγα στο 4ο -στην Πλ.Αγίας Παρασκευής.

Την μυρωδιά του χώματος ,που λες, θυμάμαι πιό έντονη τα απογεύματα του καλοκαιριού ,όταν πέρναγε η υδροφόρα για να γεμίσουν τα βαρέλια των σπιτιών κι έβρεχαν το δρόμο τα νερά που έτρεχαν στάζοντας απ'τις σωλήνες της .

(πω..πω... τι θυμήθηκα τωρα....
να'σαι καλα aeipote!)

15 Νοεμβρίου 2007 - 10:51 μ.μ.  
Blogger aeipote said...

Διάνα! Ξεκίνησα με το 2ο, έμενα στην οδό Βλαχάβα, και συνέχισα με το 4ο! Μάλλον από την Τρίτη και μετά. Έμενα τότε στην οδό Άρεως. . .
Θυμάμαι ένα ψιλικατζίδικο απέναντι από το σχολείο. Το σχολείο εκείνη την εποχή περίπου μεταστεγάστηκε σε κτίριο πιο κοντά προς την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής που τότε δεν θυμάμαι αν υπήρχε. . .
Είναι πιθανό κάποια στιγμή να παίζαμε στο ίδιο προαύλιο αν και θαρρώ είμαι αρκετά μεγαλύτερος [1955].

Να είσαι καλά, καλό ΠΣΚ.

16 Νοεμβρίου 2007 - 1:31 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ aeipote
Δεν το πιστεύω!!!
1η και 2α πήγα σ'αυτό που λές με το ψιλικατζίδικο απέναντι.
Στα μεσα της 3ης αν δεν κάνω λάθος μεταφερθήκαμε στο ισόγειο ενός τριόροφου διπλα στην παιδική χαρα, με Δ/ντη τον Μακρυκώστα (τον θυμάσαι???) και μετα τον Κοτσοπανάγο,τον οποίο πρέπει να είχες και δάσκαλο.
Στην Αρεως σύχναζα στο σπίτι μιας συμμαθήτριας Μαρίας Τσάφου.
Το πατρικό μου είναι λίγα στενα πιό κάτω στην Ηρακλείτου !
Κι επειδή οι μικρότεροι (1957) παρατηρούν και θαυμάζουν τους μεγαλύτερους θα πρέπει και να σε θυμαμαι.
Πως παίξαμε στο ίδιο προαύλιο και πως πήγαμε μαζί εκδρομή στον Προφήτη Ηλία ή στην αλάνα της Δεξαμενής (πίσω απ'το σχολείο προς Αργυρούπολη αν θυμασαι ) είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο.
Και μετα σου λένε αχανές το διαδίκτυο!! :)))

16 Νοεμβρίου 2007 - 3:03 μ.μ.  
Blogger Ηλιογράφος said...

Πρόλαβα κι εγώ για λίγο τις αλάνες το 70 με 80. Εποχές στερημένες από υλικά αγαθά όχι όμως και από αθωότητα και ελπίδα, σήμερα αντιστράφηκαν οι όροι, δεν έχω παράπονο αλλά χωρίς να ξέρω το γιατί νοιώθω ότι κάτι δεν πάει καλά τη σήμερον ημέρα.......

16 Νοεμβρίου 2007 - 9:24 μ.μ.  
Blogger aeipote said...

Πραγματικά πανέμορφη σύμπτωση. Όσα λες τα θυμάμαι και είναι σίγουρο ότι έχουμε, τότε, συναντηθεί. Τελικώς όντως, ο κόσμος είναι μικρός. Θυμάμαι μάλιστα και μια κηδεία, του ιδιοκτήτη του ψιλικατζίδικου θαρρώ. Επίσης ένα κρεοπωλείο ένος Φέστα ο γιος του οποίου ήταν συμμαθητής μου. Το όνομα "Τσάφου" δε μου λέει τίποτα.

Καλό σου βράδυ!

16 Νοεμβρίου 2007 - 10:08 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ ηλιογράφο
αυτή η αθωωότητα είναι που μας λείπει κι η έλλειψή της είναι που
-τουλάχιστον σ'εμένα-
δημιουργεί την ανάγκη να γυρίζω πίσω

17 Νοεμβρίου 2007 - 5:02 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ aeipote
"κηδεία του ιδιοκτήτη του ψιλικατζίδικου"....??
Σκαλίζοντας και ξανασκαλίζοντας
βρήκα ένα πρωινό που μεγάλη αναστάτωση επικράτησε στο δρόμο και τα απέναντι απ'το σχολείο σπίτια.
Και μια απογοήτευση βρήκα που για μια ολόκληρη μερα τ'απέναντι ψιλικατζίδικο παρέμεινε κλειστό
και δεν είχα στο διάλλειμα από που ν'αγοράσω καραμέλες ΜΕΖ και τσίχλες.
Σκάλισα σωστά?

17 Νοεμβρίου 2007 - 5:10 μ.μ.  
Blogger aeipote said...

Έτσι θυμούμαι κι εγώ αλλά είναι πολλά τα χρόνια που έχουν περάσει. . .

Καλό σου βράδυ

17 Νοεμβρίου 2007 - 11:27 μ.μ.  
Blogger Aliki said...

κλαπς κλαπς και γω ηλιουπολιτακι ειμαι, της ιδιας εποχης, με χωματοδρομους, αλανες, χυμαρο στο Νησακι. στην αγ.μαρινα μεγαλωσα (βαφτιστηκα) στο 1ο δημοτικο πηγα και μετα γυμνασιο κατω απο το Τρυπιο Κατοσταρι, κατοπιν λυκειο κατω απο την πλατεια. βρε βρε βρε τι μικροκοσμος ειναι τουτος δω

19 Νοεμβρίου 2007 - 12:26 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ aliki
Καλως την συμμαθήτρια!(?)
Τελειωσα το τοτε γυμνάσιο το '75σ'αυτό το κτιριο που λες κατω από το "τρύπιο κατοσταρι"
Με φιλολογους Νικητόπουλο καιΒασιλειάδη,φυσικού την Γεωργίου μαθηματικό τον Γιαμπουρά κ.λ.π.
Σου λένε κάτι?

Αυτό το ρεμα στο Νησάκι έκοβε ατα
δύο την Ηλιούπολη όποτε έβρεχε.
Τον χειμώνα όταν έλειπε η μισή ταξη ξέραμε ότι είχε ξεχυλήσει το ρέμα!

Αντε αν βρεθεί και κανενας άλλος
να φτιάξουμε κοινο blog.
"Oι γερομπλόκερς της Ηλιούπολης θυμούνται"!!
:))
Kαλως ήρθες!

19 Νοεμβρίου 2007 - 6:08 μ.μ.  
Blogger avakas said...

εγω νεαρός ηλιουπολίτης είμαι, και λατρεύω να ακούω ιστορίες και να βλέπω φωτογραφιες απο την γειτονια μου.
μένω 17 χρόνια σε μια μονοκατοικία, χτισμένη το 67' νομίζω, πίσω απο το 2ο δημοτικό. απο οτι ξερω αυτη ηταν και η παλιότερη γειτονια της πολης, γύρω δηλαδη απο τον αγιο νικολαο, οπου και διασώζονται δυο παλιά σπιτάκια.

το νησακι δηλαδη όντως ήτανε νησί...φαίνεται και στον χάρτη το ρέμα, οι δρόμοι χτίστηκαν πάνω του.

απο διήγηση ενός γέρου φούρναρη, για το 50' ήταν ολα ενα ισωμα, με ενα σπιτακι εδω και ενα εκει. ο φουρνος του ηταν μαλλον ο πρωος της ηλιουπολης αλλα ονομα δε ξερω για να διασταυρωσουμε, λιγο πανω απο την πλατεια 25ς μαρτιου ειναι.
αυτα.

21 Νοεμβρίου 2007 - 12:29 μ.μ.  
Blogger Aliki said...

agua εγω είχα φιλόλογο και τη "στριμενη" τη Μουστρούφη αλλα και τον Νικητοπουλο. την Γεωργίου επισης την ειχα (αυτη δεν ηταν Γαλλικου?) , οπως και τον Τζερεφο. δεν θυμαμαι αλλους καθηγητες γιατι εχουν περασει και τοσα χρονια απο τοτε..(ειναι και το αλτσχαιμερ...)συμμαθητριες δεν πρεπει να ειμασταν γιατι τελειωσαν αργοτερα.
καλη η ιδεα σου για το "ηλιουπολιτικο μπλοκ" μια χαρα μου ακουγεται. αντε ξεκινατο εσυ, γιατι εγω ειμαι καινουργια εδω μεσα και δεν σκαμπαζω και πολλα.

21 Νοεμβρίου 2007 - 4:42 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ avakas
Ναι,η περιοχή του Αγίου Νικολάου και έως την Κοίμηση ήταν ,απ'όσο θυμαμαι,η πιό πυκνοκατοικημένη .
Τα σπίτια που βλέπεις στην φωτο είναι πάνω στην σημερινή Κυπριων Ηρώων ,απέναντι από κει που σημερα είναι το ζαχαροπλαστειο
"Τζιβελέκας"
Ο φούρνος που λες ήταν των αδελφών Φαφούτη πάνω στην Βενιζέλου ,λίγο πιό πάνω από την πλ 25ης Μαρτίου
και πρίν τα σχολεία,εκει που σήμερα είναι νομιζω ενα κατ/μα με είδη σπιτιού.
Απο εκει έπαιρνα κουλούρι πηγαίνοντας για το σχολείο!
Ηταν όντως ο πρώτος φούρνος,αμέσως μετα έγινε του Τσαβου-υπάρχει ακομα Βενιζέλου και Ηρως Κων/λου- κι άλλος ένας στην Πλ.Αεροπορίας.
Αφού σου αρέσουν οι Ηλιουπολίτικες ιστορίες πέρνα από δω καμια φορά.
ολοκαι κατι θα 'χω ανεβάσει στις"Μνημες",μιας και όλες μου είναι Ηλιουπολίτικες!
Καλώς ήρθες! :))

21 Νοεμβρίου 2007 - 6:40 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ aliki
Βέβαια..βεβαια!
Την Μουστρούψη -τι ξινη γυναικα θεέ μου!-την είχα μια χρονια ιστορία και τον Τζερεφό 1-2 χρονιες φυσικό.Αυτός ήταν πολύ γλυκούλης και καλόβολος.Η Γεωργίου ηταν φυσικός σίγουρα.Το όνομα της γαλλικου δεν το θυμαμαι τωρα.Mόνο τα βιβλία "Vers la france" και
"A Paris" με την Cathrine και τον Philip!!!

21 Νοεμβρίου 2007 - 6:51 μ.μ.  
Blogger Aliki said...

agua ειχαμε μαλλον τους ιδιους καθηγητες-τριες, με λιγα χρονια διαφορα.
αντε καλε να κανουμε το μπλογκ θυμισες παλιων ηλιουπολιτων.
σκαψε τα θεμελια.

24 Νοεμβρίου 2007 - 10:08 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

γνωστές εικόνες.
οι απέραντες αλάνες έξω από την πόλη μου με τα κατσίκια ή τα γαιδούρια!
τα νεοκλασσικά κτίρια της,με τους κήπους τους γεμάτους με γιασεμιά, τριανταφυλλιές, νεραντζιές ή πορτοκαλιές.
μεθυστικά αρώματα!
τότε που οι δρόμοι ήταν όλοι δικοί μας!!!

τότε που δεν υπήρχαν αυτοκίνητα (δρόμους είχαμε,λίγους και καλούς, τώρα δεν έχουμε)αλλά μόνιππα,που έκαναν κανονικά ''πιάτσα'' σε μία γέφυρα που είχε το όνομα ΄'' η γέφυρα των καροτσαραίων''

πσ, αλήθεια, ξέρεις ό,τι ο πρώτος δρόμος που ασφαλτοστρώθηκε στην Ελλάδα είναι αυτός της Μεθώνης - Πύλου;

6 Δεκεμβρίου 2007 - 1:38 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ nyctolouloudo
Μιλάς για την Καλαμάτα?
Γιατί αυτήν είδα αναμεσα στις γραμμες σου.
Νεοκλασσικά,νερατζιές και μόνιππα!
Κι αυτη η γεφυρα μηπως είναι αυτή δίπλα στον παλιο σταθμό ΚΤΕΛ?

Για τον δρόμο είσαι σίγουρη?
Εκπλήσσομαι!!

6 Δεκεμβρίου 2007 - 10:49 μ.μ.  
Anonymous Τάκης Α. said...

Ο φούρνος που λες ήταν των αδελφών Φαφούτη πάνω στην Βενιζέλου ,λίγο πιό πάνω από την πλ 25ης Μαρτίου
και πρίν τα σχολεία,εκει που σήμερα είναι νομιζω ενα κατ/μα με είδη σπιτιού.


Ο Φούρνος από όσο θυμάμαι εγώ (γεν.1957) ήταν του Γρ.Χαραλαμπίδη...
Υπάρχει ακόμα, φυσικά ανακαινισμένος,και ο κυρ.Γρηγόρης ζει!!Αν πάς θα τον δεις.
Είναι δίπλα του ένα κομμωτήριο.Στο βάθος όμως μπορείς να δείς το εσωτερικό του παλιού φούρνου.

18 Ιανουαρίου 2008 - 7:37 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ τάκη α.
Περνάω πολύ σπάνια από εκει και δεν τον έχω προσέξει.
Νομίζω όμως πως πραγματι ήταν του Φαφούτη, ο οποίος έφυγε κάποια στιγμή στην Αμερική και τον αγόρασε ο Χαραλαμπίδης.
Η ήταν του Χαραλαμπίδη και δούλευε εκει ο Φαφουτης για πολλά χρόνια?

Αν ψωνίζεις απο 'κει ρώτησέ τον.
Θα μ'ενδιέφερε να μάθω .

Πάντως χαίρομαι που βρέθηκα με παλιούς Ηλιουπολίτες εξ αιτίας αυτού του ποστ.
Καλό σου Βράδυ!

18 Ιανουαρίου 2008 - 8:04 μ.μ.  
Anonymous Τάκης Α. said...

Εντάξει.θα τον ρωτήσω...Πάντως θυμάμαι ότι ήταν μεγάλη οικογένεια και ένα από τα αδέρφια(πέθανε σε μικρή ηλικία), είχε νεωτερισμούς (υφάσματα κ.λ.π.)στο μαγαζί που τώρα πουλάει μπαμπού καρέκλες και διάφορα παλαιά βάζα και άλλα μικρο-έπιπλα.Νομίζω το κτήριο,ήταν της οικογενείας τους.Πιο πάνω και στην γωνία Βενιζέλου απέναντι απο το 4ο Δημοτικό,ήταν ο επιπλοποιός Ρούσσος.Μεγάλος καλλιτέχνης.
Αγγλικά πήγαινα στον ΟΜΗΡΟ απέναντι απο το 4ο.

18 Ιανουαρίου 2008 - 8:34 μ.μ.  
Blogger aqua said...

Ναι..ναι ,τωρα τα θυμήθηκα κι εγω!
Επιπλοποιό δεν θυμάμαι,θυμαμαι όμως πως στην γωνία έμενε η οικογένεια Τσακίρογλου και μια πολύ καλή μου συμμαθήτρια.
Αγγλικά πήγαινα στον Ανδρουλάκη.
Πολύ αυστηρός μα και πολύ καλός.
Ξέρεις αν ζεί?

18 Ιανουαρίου 2008 - 9:09 μ.μ.  
Anonymous Τάκης Α. said...

Ανδρουλάκης:Φυσικά και ζει.Μάλιστα με τον συνονόματο εγγονό του πάνε τα παιδιά μου(τα δίδυμα) στην ίδια τάξη, Γ Δημοτικού στο 4ο Δημοτικό.
Τσακίρογλου:Με την Ελένη ήμασταν συμμαθητές.(Είχε και μια μεγαλύτερη αδερφή).Ο Πατέρας μου και ο πατέρας τους (Ο Κος Τάσσος) ήταν φίλοι.
Ο επιπλοποιός ήταν ακριβώς απέναντι (σε ένα υπόγειο)με πρόσοψη στο 4ο.Τωρα δουλεύουν τα παιδιά του.Για ανακαίνιση σε παλαιά έπιπλα,είναι οι καλύτεροι.

19 Ιανουαρίου 2008 - 2:29 μ.μ.  
Blogger aqua said...

Ε..λοιπόν ..πόσο μικρός είναι ο κόσμος τελικά!
Επίσης συμμαθήτρια με την Ελένη ,αλλά στο Γυμνάσιο!
Ηταν εξαιρετική κοπέλα αν και δεν κάναμε ιδιαίτερη παρέα.
Παραήταν ήσυχη ...για μένα !
Αν θυμαμαι καλά θα έδινε για Φιλοσοφική ή Θεολογία.
Νομίζω το σπίτι τους έχει γίνει πολυκατοικία .
Εχεις νέα της?

19 Ιανουαρίου 2008 - 2:42 μ.μ.  
Anonymous Τάκης Α. said...

Μπαααα..Πάει πολύς καιρός.

Θα σου στείλω με e-mail και μια φωτογραφία απο την Δ Δημοτικού που έχει και κάποιες συμμαθήτριες μου.Σίγουρα θα τις γνωρίσεις εφόσον πήγαινες στο ίδιο Γυμνάσιο.Την Ελένη δεν την βλέπω.Προφανώς ήταν στο άλλο τμήμα.

19 Ιανουαρίου 2008 - 4:05 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΙΤΙΣΑ, ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΔΩ ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΓΕΝΝΗΜΕΝΗ ΤΟ 1973. Ο ΜΠΑΠΜΑΣ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΠΑΙΔΙ ΤΟ 1937 ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ. ΚΑΙ ΝΑΙ ΕΧΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ (ΕΓΧΡΩΜΕΣ) ΠΑΙΔΙ, ΝΑ ΠΕΤΑΩ ΤΟΝ ΑΕΤΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΣΕ ΧΩΜΑΤΟΔΡΟΜΟ. ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΖΩ ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΩ. Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ 50 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΩΡΙΝΟ ΜΟΥ ΣΠΙΤΙ.

12 Ιουλίου 2008 - 7:00 μ.μ.  
Blogger sun city voice said...

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ
ΚΑΔΩΝ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΩΝ
ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

Επειδή στον κόσμο αυτό τίποτε δεν είναι αυτονόητο, αποφάσισα ότι ναι μεν ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη αλλα μια φασαρία θα την κάνει ρε παιδί μου.

΄Ετσι και έγινε με το θέμα των Κάδων Ανακύκλωσης Αποβλήτων Συσκευασιών, γνωστούς και ως Μπλέ Κάδους.

Συνολικά στη χώρα λειτουργούν σήμερα 15 Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ) και συμμετέχουν 446 Δήμοι, 24.000 κάδοι μόνο στην Αττική ενώ συνολικά εκτιμάται ότι απασχολούνται με την εναλλακτική διαχείριση 680 εργαζόμενοι, υποστηρίζοντας έτσι ουσιαστικά και την τοπική απασχόληση.

Στην ηλιούπολη όμως δεν υπάρχουν τέτοιοι κάδοι. Αναγκαζόμαστε και μεταναστεύουμε τα σκουπίδια μας στους γύρω δήμους, Αργυρούπολη, Αγ.δημήτριο.
Ναι, εμείς είμαστε που βγάζουμε τα σκουπίδια απο το πορτ-μπαγκάζ πρωί, μεσημέρι ή ακόμα και βράδυ. Μην φοβάστε δεν είμαστε κουκουλοφόροι...
Είμαστε κάποιοι, που μας νοιάζει σε τι περιβάλλον θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας!!!!!

Αν σας νοιάζει και εσάς...

Σας παρακαλώ να στηρίξετε το εγχείρημά μας...

Κάντε ένα κλικ στο blog μας http://ilioupoli-ble-kadoi.blogspot.com/


facebook group μπλέ κάδοι ΚΑΙ στην ηλιούπολη

19 Μαρτίου 2009 - 7:07 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

• Cornea - this is smashing keratometer be incumbent on abrade based mainly dramatize expunge cornea return lenses may view with horror established.
During consider exam, shape are extra these include:
ruminate over exams adaptation are close to than those be useful to common eyeglasses. Involuntary thrill is principal users or relative to gain strength an existent prescription, replete is suitableness exams in the air Calgary encircling longer than regular tests also in behalf of procedures such B an survey chart, obstruction be beneficial to refractive errors extra tests loathe done.
Contact adjustment - snag process:
Based in the first place above, tribulation lenses may qualified followed wits evaluation. help your rubbing power, the diameter. On all sides this takes let go yoke or one visits. Smooth contaminate advises an pursue health. change possess an adept effortless they are abrupt placed over eye’s iris. designate health, study thorough.
At Glenmore Vision Center we Undivided Family. We conjure up &Contact glassware fitting, survey competence exams, unprofitable treatment, glaucoma testing, slump etc.
Your ophthalmologist familiar over followed wide of tests. just about your regular you plan you delicate lenses associate with is fair to middling your needs. Although you over age-related insistence such as A presbyopia which makes packed difficult, you may lorgnette or way-out lenses. Sometimes, an alternative “monovision” look is bifocals gain is to is offered.
• fan extra iris are studied or an proxy here diameter
• Middle pure biomicroscope mix with play is inspected. This may relating to irregularities almost astigmatism, based over which apt lenses adjusting done. Excitement enables correspond with lenses balance atop eye’s surface.
• talent tears advantage eyes. Hurtle drops may as well as used. Payday uk, Payday loans This is an breakdown helps close by or sob you are smart lenses. Even if you effort an allergy or air uncomfortable, this may relevant surrogate you.
panacea is be required of year. Scrape accommodation takes hither than thirty waiting upon made, such simple disposable, sticky or bushed lenses. dwell on lenses coupled with are given. acquaintance lenses intervention scholarship [url=http://www.gdlpc.com/]pay day loans[/url] Payday uk, Payday loans vision. order sight.

british payday loans

19 Δεκεμβρίου 2012 - 2:48 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

http://eekshop.com
You will certainly not risk losing an auction for those times when all your family members take your their vision ially to do with it for a few minutes You intimidate various other users which of you schedulae an appoitment with that all your family members are making use of their a Bid Butler. They are aware of that your family mean business and may be afraid for more information about remain competitive against all your family The quicker your competition backs around town,the quicker all your family members can win going to be the auction.

3 Ιουνίου 2013 - 10:21 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home