Τετάρτη, Μαρτίου 28, 2007

Φλούδα από Λεμόνι..

Της ήρθε στο μυαλό εκεί που έφτιαχνε το αυγολέμονο.
Ηταν η ώρα που έστιβε τα λεμόνια και το λεπτό τους άρωμα
είχε απλωθεί στην κουζίνα.
Ας είν'καλά η λεμονίτσα στο εξοχικό,σκέφτηκε
Ωραία λεμόνια κάνει!Χοντρόφλουδα μα ζουμερά.
Αφησε στην άκρη τη στιμμένη λεμονόκουπα και συνέχισε την δουλειά της .
Το αυγολέμονο πέτυχε και το καπάκι έκλεισε την κατσαρόλα.
Οι λεμονόκουπες στο πάγκο της κουζίνας περίμεναν να έρθει η σειρά τους .
Το άρωμα τους εξακολουθούσε απλωμένο στην κουζίνα .
Η ματιά της έπεσε στη λευκή αφράτη ψύχα.
Εικόνες και μυρωδιές απ΄τη μεγάλη κουζίνα του πατρικού της ήρθαν ξαφνικά.
Τότε που περίμενε την γιαγιά να της καθαρίσει τις χοντρές λεμονόκουπες
και να βυθίσει την λευκή τους σάρκα στο κουτί με την ζάχαρη.
Ετρωγε την μία ,έπαιρνε την άλλη στο χέρι κι έτρεχε στο δρόμο,
να συνεχίσει το παιχνίδι.
Ηταν το εύκολο γλυκό της και το αγαπημένο.
Εδω που τα λέμε δεν είχε και πολλές επιλογές.
Το γλυκό τριαντάφυλλο απ'την αγριοτριανταφυλλιά της αυλής ,
το δοκίμαζε μόνο την ημέρα που το 'φτιαχνε η γιαγιά.
Απ' την ώρα που το γλυκό κρύωνε και το 'βαζε στο βάζο εξαφανιζόταν.
Την είχε παρακολουθήσει κρυφά πολλές φορές ,μπας και ξετρυπώσει την κρυψώνα.
Αδικος κόπος! Η γιαγια ήταν παμπόνηρη κι εύρισκε πάντα τρόπους να το εξαφανίσει.
Ο σιμιγδαλένιος χαλβάς που έφτιαχνε η μανα της μοσχοβόλαγε το σπίτι με την κανέλλα του .
Καμιά φορά και τα κείκ και τα ραβανί της .
Μόνο που δεν είχε συχνά το κουράγιο να τα φτιάχνει έτσι καθώς γύριζε κάθε μέρα αργά απ'τη δουλειά.
Κι όσο για τα σιροπιαστά της γαλακτομπούρεκα μοσχοβόλαγαν το σπίτι μόνο στις γιορτές.
Ετσι περιοριζόταν στις “κουταλίδες “ της γιαγιάς με τη ζάχαρη και την κανέλλα ,στο βρεγμένο ψωμί με ζάχαρη και στις λεμονόκουπες.
Πού της ήρθαν τώρα όλα αυτά?
Κι όμως πόσο χαρούμενη γινόταν τρέχοντας στο δρόμο έχοντας στο χέρι μια λεμονόφλουδα βουτηγμένη στη ζάχαρη?
Σκέφτηκε τις τούρτες,τις κρεμ ω σοκολά ,τις μους ...τα μπράουνις ...
Σε τι απλά πράγματα μπορεί να βρούμε τη χαρά...

Καθάρισε προσεκτικά τη στιμένη λεμονόκουπα.
Ανοιξε το κουτί με τη ζάχαρη.
Βούτηξε μέσα τη λευκή αφράτη ψύχα κι οι κρυσταλλικοί κόκκοι
γυάλισαν στο φώς της λάμπας.
Την έφερε στα χείλη κι έκλεισε τα μάτια.
Εικόνες και μυρωδιές απ΄τη μεγάλη κουζίνα του πατρικού ήρθαν και πάλι .
Εκλεισε το φώς .
Δεν ήθελε τώρα να την δει κανείς!

13 Comments:

Blogger ΠΡΕΖΑ TV said...

Οι μυρωδιες τεριαζουν παντα και με καποιες αναμνησεις ή σκεψεις...

29 Μαρτίου 2007 - 12:38 π.μ.  
Blogger mario said...

Είναι όμορφα να μας γυρίζουν πίσω μυρωδιές και γεύσεις
Είναι όμορφα να ξαναζούμε ανεμελιές και ξεγνοιασιές..
με γύρισες πίσω:)
καλημέρα

29 Μαρτίου 2007 - 10:00 π.μ.  
Blogger aqua said...

@ Preza
Ιδιαίτερα οι παιδικές αναμνήσεις
τις περισσότερες φορές συνοδεύονται κι από γλυκιές μυρωδιές ,που δεν ξεχνάμε.
:)

29 Μαρτίου 2007 - 4:42 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ mario
Φταίει η ανεξέλεκτη δύναμη του μυαλού που σε μπορεί ξαφνικά να σε γυρίσει δεκαετίες πίσω ,
ενώ χτυπάς το αυγολέμονο! :)
Kαλη Σπέρα Σου

29 Μαρτίου 2007 - 4:47 μ.μ.  
Blogger padrazo said...

Μοσχομυρισε η μπλογκογειτονιά.
Δεν έχω φάει ποτέ λεμονόκουπα με ζάχαρη και με έβαλες σε πειρσμό. Εχω φάει βέβαια ψωμί με ζάχαρη και πτιμπέρ με λουκούμι στη μέση.

29 Μαρτίου 2007 - 11:16 μ.μ.  
Blogger padrazo said...

ελπίζω να μη παρεξηγήθηκε το σχόλιο με το αυγολέμονο. Αλλά εκείνη την στιγμή είχα διαβάει ρο ποστ και το είχα λαχταρήσει :)

29 Μαρτίου 2007 - 11:17 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@Padrazo
ΟΧΙ Βέβαια !
Εχουν μείνει λίγα ντολμαδάκια με κληματόφυλλα ...
Κοντά είσαι...προλαβαίνεις!

29 Μαρτίου 2007 - 11:24 μ.μ.  
Anonymous Αναστασία said...

Όλες οι παιδικές μνήμες ντυμένες με
μυρωδιές ... Κανέλα, αρμπαρόριζα,
γαρύφαλο,μανταρίνι, ζουμπούλια,αγιόκλημα,γιασεμί κι αλμύρα θαλασσινή ... Οι μυρωδιές φέρνουν στη θύμηση και γεύσεις που δεν ξαναβρήκα ποτέ...
Να είσαι καλά Χαρά μου που τα θύμησες!

2 Απριλίου 2007 - 4:14 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ Αναστασία
Κλείσε το φως
κλείσε τα μάτια
κι όλα μπορούν να γυρίσουν ξανά.
Καλησπέρα!

2 Απριλίου 2007 - 10:36 μ.μ.  
Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη said...

τρελλαινομαι για το αρωμα του τη γευση του..λεμονοτουρτες,λεμονοπιττες,επισης ακομη απολαμβανω τις κουπες με τη ζαχαρη..μιαμμμ...

3 Απριλίου 2007 - 10:18 π.μ.  
Blogger aqua said...

καλησπέρα
φεγγαροαγγαλιασμένη.
καλως ήρθες!

3 Απριλίου 2007 - 11:27 μ.μ.  
Blogger Sophia said...

Τα δικά μας παιχνίδια στους δρόμους τα συνόδευε πάντα μια φέτα ψωμί με λάδι και ρίγανη!
;-D

5 Απριλίου 2007 - 10:33 μ.μ.  
Blogger aqua said...

@ sophia
ή και ψωμοτύρι...
μα η λεμονόφλουδα ήταν το γλυκό!

5 Απριλίου 2007 - 11:45 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home